
Mówiąc o historii fotografii nie można zapomnieć o słynnym uczniu Niepece’a – Louis Jacques Daguerre. Wraz ze swoim mistrzem, Daguerre pracował z powodzeniem na udoskonaleniem procesu fotochemicznego, w którym używa się srebra. Krótko po tym współpraca obojga dobiega końca, z powodu śmierci Niepce’a, który zostawia swojemu uczniowi wszelkie notatki i bardzo ważne zapiski. Dzięki temu Daguerre dokonał dwóch bardzo istotnych odkryć z dziedziny fotografii i nie tylko. Opracował on metodę, dzięki której mógł stworzyć obraz utajony – inaczej negatyw. Obraz utajony różnił się nieco od standardowego negatywu, ponieważ był to twór wyprodukowany tuż przed wywołaniem. Wpadł na to dzięki eksperymentom ze srebrem, jodem, a także rtęcią. Wykonywany obraz należało na samym końcu poddać tak zwanej kąpieli w roztworze złożonym z wody i soli kuchennej. Wkrótce po tym uczeń przerósł mistrza. W 1839 roku ogłosił światu swój indywidualnie wypracowany proces wytwarzania fotografii, zwany dagerotypią. Wykorzystał on przy tym srebro i miedzianą płytkę.